معنی کلمه بائضه در لغت نامه دهخدا معین لطیف

 
بائضه . [ ءِ ض َ ](ع ص ) تأنیث بائض . دجاجة بائضة و بیوض ؛ ماکیان خایه نهاده . (منتهی الارب ). ماکیان تخمی : دجاجة بیوض ؛ مرغ که خایه نهد. تخم گذار. ج ، بوائض . (اقرب الموارد).