معنی کلمه قنع در لغت نامه دهخدا معین لطیف

 
قنع. [ ق ُ ] (ع اِ) طبق از برگ خرما که در آن طعام نهند. (اقرب الموارد) (منتهی الارب ). رجوع به قِنع شود.