معنی کلمه بردراندن در لغت نامه دهخدا معین لطیف

 
بردراندن . [ ب َ دَ دَ ] (مص مرکب ) دراندن : زهره ٔ دشمنان بروز نبرد بردرانی چو شیر سینه ٔ رنگ . فرخی . بردران ای دل تو ایشان را مایست پوستشان برکن کشان جز پوست نیست . مولوی . رجوع به دراندن شود.