معنی کلمه دلف در لغت نامه دهخدا معین لطیف

 
دلف . [ دُل َ ] (اِخ ) ابن جحدرشبلی ، مکنی به ابوبکر. زاهد مشهور قرن سوم و چهارم هَ . ق . رجوع به شبلی دماوندی درهمین لغت نامه و رجوع به مأخذ ذیل شود: الاعلام زرکلی ج 3 ص 20 و وفیات الاعیان ج 1 ص 180 و النجوم الزاهرة ج 3 ص 289 و صفة الصفوة ج 2 ص 258 و حلیةالاولیاء ج 10 ص 366 و تاریخ بغداد ج 14 ص 389 و المنتظم ج 6 ص 347.