معنی کلمه دلثع در لغت نامه دهخدا معین لطیف

 
دلثع. [ دِ ث ِ ] (ع ص ) مرد بدبوی آلوده به نجاست . (منتهی الارب ). بدبوی پلید. (از اقرب الموارد) .

مرد برگشته لب . (منتهی الارب ) (اقرب الموارد) .

مردی که بن دندان او بسیار گوشتناک باشد. (منتهی الارب ) (از اقرب الموارد). دَلثَع. رجوع به دلثع شود.

مرد بسیار آزمند. (منتهی الارب ) (از اقرب الموارد). دَلثَع. رجوع به دلثع شود.