معنی کلمه ضلة در لغت نامه دهخدا معین لطیف

 
ضلة. [ ض ِل ْ ل َ ] (ع اِمص ) گمراهی . (منتهی الارب ). گمرهی . ضلال . ضلالت .

ذهب دمه ضلةً؛ رایگان رفت خون او. (منتهی الارب ).

و هو ابنه لِضلة؛ او فرزند زناست .

هو تبع ضلة (بالاضافه و بالنعت )؛ آن بلایی است بی خیر. (منتهی الارب ).