معنی کلمه طاول در لغت نامه دهخدا معین لطیف

 
طاول . [ وِ / وَ ] (اِ) تاول . آبله ای باشد که بسبب سوختن یا کار کردن بر اعضا و دست و پا بهم رسد. برآمدگی پوست از سوختگی . آبله . برآمدگی جلد بکیفیتی که زیر آن آب جمع شده باشد. رجوع به تاول شود. - طاول زدن ؛ تنفط. ایجاد طاول . - طاول طاعونی ؛ سیاه زخم . خراج . - طاول عظم جلدی ؛ نفاطة. ج ، نفاط.