معنی کلمه ذغالدان در لغت نامه دهخدا معین لطیف

 
ذغالدان . [ ذُ ] (اِ مرکب ) ظرفی غالباً از تُنُکه آهن که بدان از انبار ذغال برای منقل و اجاق و بخاری آرند.

انبار ذغال .

جائی کوچک و تنگ .