معنی کلمه روبهقان در لغت نامه دهخدا معین لطیف

 
روبهقان . [ ب َ ] (اِخ ) دهی است از دهستان کربال بخش زرقان از شهرستان شیراز واقع در 51هزارگزی شرق زرقان و 2هزارگزی راه فرعی بندامیر به سلطان آباد. در جلگه واقع است و آب و هوایی معتدل دارد. سکنه ٔ آن 682 تن است که مذهب تشیع دارندو به فارسی تکلم می کنند. آب آن از رودخانه ٔ کر تأمین می شود. محصولش غلات و برنج ، و شغل مردم زراعت است .راه مالرو دارد. (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج 8).