معنی کلمه محجنة در لغت نامه دهخدا معین لطیف

 
محجنة. [ م ِ ج َ ن َ ](ع اِ) محجن . عصای کج .

هر چوب که سرش خمانیده و کج کرده باشند. ج ، محاجن . (منتهی الارب ).