معنی کلمه ره بریدن در لغت نامه دهخدا معین لطیف

 
ره بریدن . [ رَه ْ ب ُ دَ ] (مص مرکب ) راه بریدن . راهزنی کردن . دزدی کردن . (یادداشت مؤلف ).

راهی شدن . عازم شدن . ره نوردیدن . رفتن : از پشت چار لاشه فرود آمده چو عقل برهفت مرکبان فلک ره بریده ایم . خاقانی .

طی کردن راه : گر در طلبم رهی بریدی ای من رهی ات که رنج دیدی . نظامی . و رجوع به راه بریدن شود.