معنی کلمه چاکاچاک در لغت نامه دهخدا معین لطیف

 
چاکاچاک . (اِ صوت مرکب ) چکاچاک . چکچاک . بمعنی طراق طراق باشد. (برهان ). صدای زدن شمشیر. (فرهنگ انجمن آرا) (آنندراج ). صدای زدن شمشیر و مانند آن . (فرهنگ نظام ).صدای برخورد شمشیر و تبرزین و خنجر و مانند آن . (ناظم الاطباء) آواز بهم خوردن آلات جنگ . صدایی که از زدن پی در پی شمشیر یا سلاح رزمی دیگر خیزد : ز چاکاچاک کاج حاجب بوم قفا گه سرخ کرده راست استاد. سوزنی . ترنگ تیرو چاکاچاک شمشیر دریده مغز پیل و زهره ٔ شیر. نظامی .

(ص مرکب ) تراک و شکاف بسیار را نیز گویند. (برهان ) (انجمن آرا) (آنندراج ). شکاف بسیار در لباس . (فرهنگ نظام ). شکاف و تراک بسیار و شکاف در شکاف . (ناظم الاطباء). پاره پوره . شِدر پِدر.