معنی کلمه قفطلة در لغت نامه دهخدا معین لطیف

 
قفطلة. [ ق َ طَ ل َ ] (ع مص ) ربودن . (منتهی الارب ). اختطاف : قفطله من بین یدی ؛ اختطفه . (اقرب الموارد).