معنی کلمه حارث در لغت نامه دهخدا معین لطیف

 
حارث . [ رِ ] (اِخ ) ابن مرةبن دودان النفیلی . از بزرگان صدر اسلام است و زمان پیغمبر (ص ) رادرک کرده وثیمه او را یکی از کسانی داند که در جنگ رده بودند و موعظتی که بنی عامر را بدان وعظ کرده است ، از او نقل کند که قسمتی از آن در ذیل نقل میشود: بنی عامر ان تنصروا اﷲ تنصروا و ان تنصبوا اﷲ والدین تخذلوا و ان تهزموا لاینجکم منه مهرب و ان تثبتوا للقوم واﷲ تقتلوا. رجوع به کتاب الاصابة چ مصر سنه ٔ 1323 ج 2 ص 55 شود.