معنی کلمه کارآزموده در لغت نامه دهخدا معین لطیف

 
کارآزموده . [ زْ / زِ دَ / دِ ] (ن مف مرکب ) مجرب . کاردیده . تجربه دیده . صاحب تجربه . کارآزمود. کارآزمای : برفتند کارآزموده سوار پس پشت ایرانیان چل هزار. فردوسی . یکی انجمن ساخت [ افراسیاب ] از بخردان هشیوار و کارآزموده ردان . فردوسی . شمردند بر میمنه سه هزار زره دار و کارآزموده سوار. فردوسی . تنی چند از مردان واقعه دیده و کارآزموده بفرستادند. (گلستان ). ز تدبیر پیر کهن برمگرد که کارآزموده بود سالخورد. سعدی (بوستان ).