معنی کلمه ذئب در لغت نامه دهخدا معین لطیف

 
ذئب . [ ذِءْب ْ ] (اِخ ) موضعی است ببلاد بنی کلاب . قتال گوید : فاوحش بعدنا منها حِبِّر و لم توقد لها بالذئب نارُ.