معنی کلمه زاکی در لغت نامه دهخدا معین لطیف

 
زاکی . (اِخ ) ابن کامل قطیفی مکنی به ابوالفضائل و ملقب به اسیرالهوی و مهذب هبتی شاعر متوفی 546 هَ . ق . است . وی شاعری رقیق الشعر، ادیب و فاضل بود. و این چند بیت نمونه ای از اشعار اوست : عیناک لحظهما امضی من القدر و مهجتی منهما اضحت علی خطر یا احسن الناس لولا انت ابخلهم ماذا یضرک لو متعت بالنظر. در قصیده ای دیگر گوید: عجبت من جفنه بالضعف منتصراً علی القلوب و یقوی و هو منکسر شهود صدق غرامی فیک اربعة الوجد و الدمع و الاسقام و السهر. (از معجم الادباء ج 11 صص 151 - 153).