معنی کلمه مجرس در لغت نامه دهخدا معین لطیف

 
مجرس . [ م ُ رِ ] (ع ص ) بال مرغ که به وقت تیز گذشتن وی آواز کند.

پیرایه ای که آواز آید از آن . (آنندراج ) (از منتهی الارب ) (از اقرب الموارد).