معنی کلمه گورخوان در لغت نامه دهخدا معین لطیف

 
گورخوان . [ خوا / خا] (نف مرکب ) مقری . قاری قبرستان . قرآن خوان . کسی که بر سر گور قرآن خواند. (یادداشت مؤلف ) : حلوا سه چار صحن شب جمعه چند بار بهر ریا به خانه ٔ هر گورخوان شود. سعدی .

ملقن . (یادداشت مؤلف ).