معنی کلمه زیبانگار در لغت نامه دهخدا معین لطیف

 
زیبانگار. [ ن ِ ](نف مرکب ) زیبانگارنده . که نیکو نگارد : ترا با من زشت رویم چه کار نه آخر منم زشت و زیبانگار. سعدی (بوستان ).