معنی کلمه شقذ در لغت نامه دهخدا معین لطیف

 
شقذ. [ ش ُ / ش َ ] (ع اِ) ما به شقذ و لا نقذ؛ نیست او را عیب و خللی . (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد).

ما به شقذ و لا نقذ؛ نیست او را چیزی . (از اقرب الموارد).