معنی کلمه صأصاءة در لغت نامه دهخدا معین لطیف

 
صأصاءة. [ ص َءْ ص َ ءَ ] (ع مص ) نگریستن خواستن سگ بچه پیش از چشم گشادن . یقال : صأصاء الجرو؛ اذا حرک عینیه قبل التفتیح او کاد یفتحهما. و فی الحدیث فقحنا و صأصأتم ؛ ای أبصرنا أمرنا و لم تبصروه . (منتهی الارب ). و رجوع به مصادر زوزنی شود.

ترسیدن .

خوار گردیدن .

رام شدن .

بانگ برزدن .

گشنی ناپذیرفتن خرمابن .

دانه سخت ناکردن خرمابن .

بددل شدن مرد. (منتهی الارب ).