معنی کلمه چوتره در لغت نامه دهخدا معین لطیف

 
چوتره . [ چ َ ت َ رَ / رِ ] (اِ) مربعی که بقدر نیم گز یا بیشتر اززمین ارتفاع دارد ودر باغ ها و در خانه ها میسازند. (از برهان ). چبوتره غلط است و بعضی گویند که چبوتره هندی است و فارسی آن چوتره است . (از غیاث اللغات ). مربعی را گویند مرتفع از زمین بقدر نیم گز یا بیشتر که بر در باغها و در خانه ها سازند و آن را سُکه (سکّو)گویند و این لغت هندی است . (از آنندراج ) (انجمن آرا). سکوی مربعی که در خانه ها و در باغها جهت نشستن سازند. (ناظم الاطباء).

در ترکی بصورت «چوتور» بکار رود بمعنی نوک کوچک است . (حواشی برهان ).