معنی کلمه کرم در لغت نامه دهخدا معین لطیف

 
کرم . [ ک َ رَ ] (ع مص ) کرامة. کرمة. (اقرب الموارد) (ناظم الاطباء). مکرماً. (ناظم الاطباء). نفیس گردیدن و باعزت شدن . (از اقرب الموارد) (ناظم الاطباء).باثروت شدن . (ناظم الاطباء).

اعطاء بسهولت . ضد لؤم . (از اقرب الموارد). اعطاء بسهولت . (تعریفات ). سهل نمودن بر نفس انفاق مال بسیار در اموری که نفع آن عام باشد و قدرتش بزرگ بر وجهی که مصلحت اقتضا کند. (از نفائس الفنون ). جوانمرد گردیدن . (ناظم الاطباء).

بسیارباران گردیدن ابر. (از ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد).

و کرم کرماً؛ ای ادام اﷲ لک کرما؛ یعنی پایدار کناد خداوند بزرگی ترا. (ناظم الاطباء).

کرمت ارضه ؛ نیرو داده شد آن زمین و نیکو رویانید.

کارمته مکارمة فکرمته (از باب نصر)؛ یعنی غالب آمدن او را در کرم . (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد).