معنی کلمه تدهیة در لغت نامه دهخدا معین لطیف

 
تدهیة. [ ت َ ی َ ] (ع مص ) زیرک گفتن کسی را.(منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء) (اقرب الموارد).

عیب و نقص کردن کسی را.

آفت رسانیدن بکسی . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء). سختی و بلا رسانیدن بکسی . (اقرب الموارد).