معنی کلمه فلتة در لغت نامه دهخدا معین لطیف

 
فلتة. [ ف َ ت َ ] (ع اِ) کار ناگاه و بی اندیشه . (منتهی الارب ): خرج الرجل فلتةً؛ یعنی بغتةً. (از اقرب الموارد).

آخرین شب از هر ماه .

آخرین روز که سپس از وی ماه حرام باشد. (منتهی الارب ) (از اقرب الموارد).