معنی کلمه سراج الدین در لغت نامه دهخدا معین لطیف

 
سراج الدین . [ س ِ جُدْ دی ] (اِخ ) موسی ، برادر شیخ تقی الدین بن دقیق العید. مردی فقیه و شاعر و در علم مناظره متبحر بود. در قوص به نشر علم و فتوی پرداخت و کتاب «المغنی »را در فقه تصنیف کرد. وی بسال 641 هَ . ق . به قوص متولد شد و بسال 685 درگذشت . (از تاریخ مصر ص 191).