معنی کلمه ایداجی در لغت نامه دهخدا معین لطیف

 
ایداجی . (مغولی ، اِ) یکی از مناصب وابسته به سررشته داری قشون (در عهد ایلخانیان ). (فرهنگ فارسی معین ) : اختاجیان و قرچیان و ایداجیان و دیگر اصناف که بر شغلی منصوب بودند. (تاریخ غازان ص 270). ولیکن چون بهنگام نمی رسید ایداجیان قرض میکردند بمرابحه ٔ تمام . (تاریخ غازان ص 327). به هروقت ایداجیان از شراب داران شراب قرض میکردند و گوسفند از قصابان . (تاریخ غازان ص 328). پیش از این بواسطه ٔ شراب خریدن ایداجیان از شرابداران نرخ آن بغایت گران بودی . (تاریخ غازان ص 329).