معنی کلمه ثریا در لغت نامه دهخدا معین لطیف

 
ثریا. [ ث ُ رَی ْ یا ] (اِخ ) نام چاهی است در مکه از بنی تمیم بن مره .

آبهائی است از بنی محارب در شعبی .

آبی است از بنی ضباب در حمی ضریة.

قصری است که معتضد نزدیک تاج بنا کرد بدومیلی آنجا. (مراصد الاطلاع ).