معنی کلمه چهارتاره در لغت نامه دهخدا معین لطیف

 
چهارتاره . [ چ َ / چ ِ رَ رِ ] (اِ مرکب ) نام ساز. (غیاث اللغات ) (آنندراج ). طنبور. و رباب هر سازی که چهار سیم دارد. چهارتار : شارک ز توچمن گشت هندوی چهارتاره زن گشت . خاقانی .

کنایه از عناصر اربعه .

دنیا به اعتبار چهارعنصر. رجوع به چارتاره شود.