معنی کلمه غیاث الدین در لغت نامه دهخدا معین لطیف

 
غیاث الدین . [ ثُدْدی ] (اِخ ) ابن ملوک . یکی از شارحان «شذورالذهب فی الاکسیر» تألیف علی بن موسی حکیم اندلسی متوفی به سال 500 هَ . ق . است . (از کشف الظنون ذیل شذورالذهب ).