معنی کلمه زمین در در لغت نامه دهخدا معین لطیف

 
زمین در. [ زَ دَ ] (نف مرکب ) شکافنده ٔ زمین : یکی جانور بد رونده ز جای به سینه زمین در به تن سنگسای . اسدی . رجوع به ماده ٔ بعد شود.