معنی کلمه صائفة در لغت نامه دهخدا معین لطیف

 
صائفة. [ ءِ ف َ ] (ع ص ، اِ) تأنیث صائف .

غزوه ٔ روم ، بدان جهت که از شدت سرما و برف در تابستان جنگ کردندی .

خواربار تابستانی .

لیلة صائفة؛ شبی گرم . (منتهی الارب ).