معنی کلمه زلف در لغت نامه دهخدا معین لطیف

 
زلف . [ زُ ل ُ ] (ع اِ) اول شب . (ناظم الاطباء). و قری ٔ زُلُفاً من اللیل اما مفرده کحلم و اما جمع زُلُفَة کبسر و بسرة بضم سینها او زُلْفا من اللیل بضمه جمع زُلفَه کدرء و... (منتهی الارب )(از ناظم الاطباء). رجوع به زلفة و ماده ٔ قبل شود.