معنی کلمه ضحکة در لغت نامه دهخدا معین لطیف

 
ضحکة. [ ض َ ک َ ] (ع اِ) یک بار خنده . (منتهی الارب ) : مرا تو گوئی می خوردن است اصل فساد به جان تو که همی آیدم ز تو ضحکه . منوچهری . من اهل مزاح و ضحکه و زیجم مرد سفر وعصا و انبانم . مسعودسعد.