معنی کلمه ظهری در لغت نامه دهخدا معین لطیف

 
ظهری . [ ظِ ری ی ] (ع ص ) پس پشت انداخته . فراموش کرده . قوله تعالی : ورأکم ظهریاً (قرآن 92/11)؛ أی بظهر و هو ان تنساه و تغفل عنه . (مهذب الاسماء).

شتر آماده ٔ جهت حاجت . ج ، ظهاری ّ.