معنی کلمه نباوة در لغت نامه دهخدا معین لطیف

 
نباوة. [ ن َ وَ ] (ع مص ) برآمدن و بلند شدن . (منتهی الارب ).

طلب شرف و ریاست و تقدم . (از معجم متن اللغة).

(اِ) زمین بلند. (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء). نبوة. آنچه برآمده باشد از زمین . (از اقرب الموارد) (از المنجد) (از معجم متن اللغة).

رمل . (معجم متن اللغة).