معنی کلمه غندابی در لغت نامه دهخدا معین لطیف

 
غندابی . [ غ َ ] (اِخ ) عمربن احمدبن ابی حسن بن حسن غندابی مرغینانی ، مکنی به ابومحمد و معروف به فرغانی . وی فقیه سمرقند و صاحب فتوای آنجا بود. در بلخ از ابوجعفر محمدبن حسین سمنجانی (سمنگانی )حدیث شنید. ولادت او به سال 485 هَ . ق . بود. (از اللباب فی تهذیب الانساب ). رجوع به معجم البلدان شود.