معنی کلمه گل کنده در لغت نامه دهخدا معین لطیف

 
گل کنده . [ گ ُ ک َ دَ / دِ ] (اِخ )نام شهری است به هندوستان از کرناتک در حدود حیدرآباد. (آنندراج ) (ناظم الاطباء). نام قصبه ای است در یک فرسخی حیدرآباد دکن که قریب یک قرن و نیم از سال 924 تا سال 1098 پایتخت شاهان قطب شاهی بوده و قلعه و مقابر ایشان تاکنون در آن موجود است . (از انجمن آرا). و رجوع به مقدمه ٔ برهان قاطع چ معین ص 79 و 81 شود.