معنی کلمه صمتة در لغت نامه دهخدا معین لطیف

 
صمتة. [ ص ُ / ص ِ ت َ ] (ع اِ) آنچه بدان کودکان را خاموش کنند و تسکین دهند از طعام و شیرینی و مانند آن . (منتهی الارب ). میوه که کودکان را بدان خاموش کنند. (مهذب الاسماء). سُکتَه . بهانه شکن . قاقالی لی .