معنی کلمه ردافة در لغت نامه دهخدا معین لطیف

 
ردافة. [ رِ ف َ ] (ع اِمص ) ردافت . اسم است از ارداف پادشاهان در جاهلیت و آن چنین بوده که شاه هر جا می نشسته رِدف در سمت راست او می نشسته و همینکه پادشاه می نوشید او پیش از مردم می نوشیدو آنگاه که پادشاه به جنگی می رفت ردف در جای او می نشست و تا بازگشت شاه خلیفه ٔ او بود و وقتی که لشکریان شاه برمی گشتند ردف مِرباع (یک چهارم غنیمت ) را از آنان می گرفت . جریر گفته است : «ربعنا و رادفنا الملوک ». (از اقرب الموارد). و رجوع به ردافت و رِدف شود.