معنی کلمه اضم در لغت نامه دهخدا معین لطیف

 
اضم . [ اَ ض َ ] (ع اِ) غضب . حِقد و حسد. (معجم متن اللغة). حِقدو حسد و غضب . ج ، اَضَمات . ابن بری گفت : و باکرا الصید بحَدة و اضم لن یرجعا او یخضبا صیداً بدم . (از لسان العرب ). حقد و حسد و غضب . (ذیل اقرب الموارد) (قطر المحیط). کینه و حسد و خشم . (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء) (آنندراج ).