معنی کلمه کتبة در لغت نامه دهخدا معین لطیف

 
کتبة. [ ک ُ ب َ ] (ع اِ) دوال که بدان دوزند. (منتهی الارب ) (از اقرب الموارد). دوالی است که به آن دوخته میشود درز مشک و غیر آن . (شرح قاموس ).

آنچه بدان شرم ماده شتر را فراهم آرند تا گشن برنجهد. (منتهی الارب ) (از ناظم الاطباء).

درز موزه و مشک و جز آن فراهم آورده . (منتهی الارب ). درزی است که بهم آورده است دوال هر دو روی آنرا. (شرح قاموس ). ج ، کُتَب . (اقرب الموارد).