معنی کلمه باب الصفا در لغت نامه دهخدا معین لطیف

 
باب الصفا. [ بُص ْ ص َ ] (اِخ ) یکی از هفت در دیوار جنوبی مسجد حرام : ... و از باب الصفا سوی مغرب مقدار دیگر بروند باب السطوی است بدو طاق ... (سفرنامه ناصرخسرو چ برلین ص 106)... و عرضش (دیوار مسجد حرام ) از باب الندوة که سوی شمالست تا بباب الصفا که سوی جنوب است و فراختر جایش سیصد و چهار ارشست ... (ایضاً ص 103)،... و همچنان قدری دیگر بروند باب الصفا گویند و این در را پنج طاقست و از همه ٔ این طاق میانین بزرگترست و جانب او دو طاق کوچک و رسول اﷲ صلی اﷲ علیه و آله از این در بیرون آمده است که بصفا شود و دعا کند... (ایضاً ص 105)،... یکشنبه ششم ذی الحجه بمکه رسیدیم بباب الصفا فروآمدیم ... (ایضاً ص 84)،... و از مسجد حرام بباب الصفا بیرون شود و آن دریست از درهای مسجد که چون از آنجا بیرون شوند کوه صفاست بر آن آستانهای کوه صفا شود و روی بخانه کند و دعا کند و دعا معلوم است ... (ایضاً ص 99) (تاریخ گزیده چ عکسی لیدن ص 703).