معنی کلمه اسماعیل در لغت نامه دهخدا معین لطیف

 
اسماعیل . [ اِ ] (اِخ ) ابن محمدبن احمد الوثابی مکنی به ابوطاهر. از مردم اصفهان . وی به ادب معرفتی تمام داشت و در شعر طبعی نیکو و بسال 533 هَ . ق . درگذشت . یاقوت بنقل از خط سمعانی آرد: در اصفهان در صنعت شعر و ترسل فاضل تر از وی ندیدم . در پایان زندگی تنگدست گردید و احوال او دیگرگون شد چندانکه نزدیک گشت که شوریده خرد و تباه عقل شود. من در اصفهان به خانه ٔ وی رفتم و در بداهت نظم و نثر سریعتر ازاو ندیدم . رساله ای بر وی اقتراح کردم . مرا گفت قلم بگیر و بنویس و فی الحال بی آنکه بیندیشد به نیکوتر وجه بر من املا کرد. لیکن میگفتند وی در نمازهای واجب اخلال کند. واﷲ اعلم بحاله . سمعانی از اشعار وی آرد: اشاعوا فقالوا وقفة و وداع و زمت مطایا للرحیل سراع فقلت وداع لااطیق عیانه کفانی من البین المشِت ّ سماع و لم یمل» الکتمان قلب ملکته و عندالنوی سرالکتوم مذاع . (معجم الادباء چ مارگلیوث ج 2 ص 355).