معنی کلمه هفافة در لغت نامه دهخدا معین لطیف

 
هفافة. [ هََ ف ْ فا ف َ ] (ع ص ) ریح هفافة؛ باد خوش و آرمیده . (منتهی الارب ) (از اقرب الموارد).

و نیز بادی که در وزیدن شتابان بود. (از اقرب الموارد).

عین هفافة؛ چشم درخشان تیزنظر. (منتهی الارب ).