معنی کلمه لطعاء در لغت نامه دهخدا معین لطیف

 
لطعاء. [ ل َ ] (ع ص ) تأنیت الطع. زنی که دندانش فروریخته و بیخش باقی مانده باشد.

زن که نهفت وی کم گوشت یا خشک و یا خرد باشد. (منتهی الارب ).