معنی کلمه موکب روان در لغت نامه دهخدا معین لطیف

 
موکب روان . [ م َ / مُو ک ِ رُ ] (اِ مرکب ) عبارت است از حشم و خدم که همراه موکب باشند. (آنندراج ). ج ِ موکب رو. سواران یا پیادگان که همراه سلطان یا فرمانروا باشند : به هارونیش خضر و موسی دوان مسیحا چه گویم ز موکب روان . نظامی . چو در موکب قلب دارا رسید زموکب روان هیچ کس را ندید. نظامی . و رجوع به موکب و موکب رو شود.