معنی کلمه خبیب در لغت نامه دهخدا معین لطیف

 
خبیب . [ خ ُ ب َ ] (اِخ ) ابن عبدالرحمن بن ادرک . وی ازراویان ضعیف حدیث است و نام حقیقی او حبیب است نه خبیب . (از لسان المیزان ج 2 ص 394) در «منتهی الارب » آمده : خبیب بن عبدالرحمن استاد مالک و محدث بوده است .