معنی کلمه لشه در لغت نامه دهخدا معین لطیف

 
لشه . [ َل ش ِ ] (اِخ ) دهی جزء دهستان مرکزی بخش لنگرود شهرستان لاهیجان ، واقع در شش هزارگزی جنوب لنگرود و 4500گزی شوسه ٔ لنگرود به لاهیجان . کوهستانی ، معتدل و دارای 210 تن سکنه . شیعه ، گیلکی و فارسی زبانند. آب آن از چشمه سار. محصول آنجا چای ، لبنیات و مختصر برنج . شغل اهالی زراعت و گله داری و صنایع دستی آنان شال بافی و راه آن مالرو است و در تابستان نصف اهالی به ییلاق سمام میروند. (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج 2).